Απόστολος — Προς Εφεσίους 2:14-22

¹⁴ Διότι αυτός είναι η ειρήνη ημών, όστις έκαμε τα δύο εν και έλυσε το μεσότοιχον του φραγμού, ¹⁵ καταργήσας την έχθραν εν τη σαρκί αυτού, τον νόμον των εντολών των εν τοις διατάγμασι, διά να κτίση εις εαυτόν τους δύο εις ένα νέον άνθρωπον, φέρων ειρήνην, ¹⁶ και να συνδιαλλάξη αμφοτέρους εις εν σώμα προς τον Θεόν διά του σταυρού, θανατώσας δι᾽ αυτού την έχθραν. ¹⁷ Και ελθών εκήρυξεν ευαγγέλιον ειρήνης εις εσάς τους μακράν και εις τους πλησίον, ¹⁸ διότι δι᾽ αυτού έχομεν αμφότεροι την είσοδον προς τον Πατέρα δι᾽ ενός Πνεύματος. ¹⁹ Άρα λοιπόν δεν είσθε πλέον ξένοι και πάροικοι αλλά συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού, ²⁰ εποικοδομηθέντες επί το θεμέλιον των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου λίθου αυτού του Ιησού Χριστού· ²¹ εν τω οποίω πάσα η οικοδομή συναρμολογουμένη αυξάνεται εις ναόν άγιον εν Κυρίω· ²² εν τω οποίω και σεις συνοικοδομείσθε εις κατοικητήριον του Θεού διά του Πνεύματος.

Ευαγγέλιο — Κατά Λουκάν 10:25-37

²⁵ Και ιδού, νομικός τις εσηκώθη πειράζων αυτόν και λέγων· Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον; ²⁶ Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις; ²⁷ Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν. ²⁸ Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει. ²⁹ Αλλ᾽ εκείνος, θέλων να δικαιώση εαυτόν, είπε προς τον Ιησούν· Και τις είναι ο πλησίον μου; ³⁰ Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν· Άνθρωπος τις κατέβαινεν από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ και περιέπεσεν εις ληστάς· οίτινες και γυμνώσαντες αυτόν και καταπληγώσαντες, ανεχώρησαν αφήσαντες αυτόν ημιθανή. ³¹ Κατά συγκυρίαν δε ιερεύς τις κατέβαινε δι᾽ εκείνης της οδού, και ιδών αυτόν επέρασεν από το άλλο μέρος. ³² Ομοίως δε και Λευΐτης, φθάσας εις τον τόπον, ελθών και ιδών επέρασεν από το άλλο μέρος. ³³ Σαμαρείτης δε τις οδοιπορών ήλθεν εις τον τόπον όπου ήτο, και ιδών αυτόν εσπλαγχνίσθη, ³⁴ και πλησιάσας έδεσε τας πληγάς αυτού επιχέων έλαιον και οίνον, και επιβιβάσας αυτόν επί το κτήνος αυτού, έφερεν αυτόν εις ξενοδοχείον και επεμελήθη αυτού· ³⁵ και την επαύριον, ότε εξήρχετο, εκβαλών δύο δηνάρια έδωκεν εις τον ξενοδόχον και είπε προς αυτόν· Επιμελήθητι αυτού, και ό,τι συ δαπανήσης περιπλέον, εγώ όταν επανέλθω θέλω σοι αποδώσει. ³⁶ Τις λοιπόν εκ των τριών τούτων σοι φαίνεται ότι έγεινε πλησίον του εμπεσόντος εις τους ληστάς; ³⁷ Ο δε είπεν· Ο ποιήσας το έλεος εις αυτόν· Είπε λοιπόν προς αυτόν ο Ιησούς· Ύπαγε και συ, κάμνε ομοίως.

Κήρυγμα

Ο Χριστός αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου από τον εβραϊκό λαό, τον οποίο έσωσε ένας Σαμαρείτης, ενώ δύο άνθρωποι που, όπως κι εκείνος, ανήκαν στον ισραηλιτικό λαό —ένας ιερέας και ένας Λευίτης— αρνήθηκαν να τον βοηθήσουν. Οι Ιουδαίοι τότε δεν είχαν ακόμη καταλάβει πλήρως ότι ο Μεσσίας δεν ήλθε μόνο γι᾽ αυτούς. Ήλθε για να σώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα και να ανοίξει τις πύλες της βασιλείας Του σε όλους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, χρώματος ή φύλου.

«Και ποιος είναι ο πλησίον μου;» ρωτά ο νομικός. Η απάντηση είναι η εξής: ακόμη και ο ιερέας και ο Λευίτης που δεν τον βοήθησαν είναι πλησίον αυτού του ανθρώπου, αλλά πολύ περισσότερο πλησίον του είναι εκείνος ο αλλόθρησκος, ο περιφρονημένος από τους Ιουδαίους Σαμαρείτης, διότι του έδειξε έλεος. Από τότε, εν Χριστώ, δεν γίνεται πλέον διάκριση μεταξύ Έλληνα και Ιουδαίου, μεταξύ Ρωμαίων, μεταξύ δούλου και ελευθέρου, μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Τα πάντα και εν πάσι Χριστός (Κολ. 3:11).

Αληθινός λάτρης του Θεού είναι εκείνος που συμπεριφέρεται με έλεος προς τον πλησίον του, είτε είναι της ίδιας εθνικότητας είτε άλλης. Αγαπά τον καθένα, διότι γι᾽ αυτόν, όπως και για σένα, ο Χριστός προσέφερε τη θυσία του Γολγοθά επάνω στον Σταυρό. Με το πολύτιμο αίμα Του ελευθερωθήκαμε όλοι από την αιχμαλωσία του κακού και γίναμε μέτοχοι του δείπνου Του στη Βασιλεία.

Στον δρόμο από την άνω Ιερουσαλήμ πέσαμε θύματα ληστών, δαιμόνων, που μας χτύπησαν, μας γύμνωσαν από τον ένδοξο χιτώνα που είχαμε λάβει από τον Θεό, και μας άφησαν μισοπεθαμένους στον δρόμο. Ο Ιησούς Χριστός έρχεται στη γη ως ο ελεήμων Σαμαρείτης, για να περιποιηθεί τις πληγές μας με λάδι και κρασί, να τις δέσει και να μας εμπιστευθεί στον ξενοδόχο, δηλαδή στην Εκκλησία Του, η οποία είναι το θεραπευτήριο των ψυχών και των σωμάτων μας. Υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει στο τέλος των αιώνων για να εγκαθιδρύσει την αιώνια βασιλεία Του.

Κύριε Ιησού Χριστέ, συγχώρησέ μας την κακία μας και δίδαξέ μας να είμαστε ελεήμονες, όπως Εσύ είσαι ελεήμων! Αμήν.