Απόστολος — Εβραίους 2:2-10

² Διότι εάν ο λόγος ο λαληθείς δι' αγγέλων έγεινε βέβαιος, και πάσα παράβασις και παρακοή έλαβε δικαίαν μισθαποδοσίαν, ³ πως ημείς θέλομεν εκφύγει, εάν αμελήσωμεν τόσον μεγάλην σωτηρίαν; ήτις αρχίσασα να λαλήται διά του Κυρίου, εβεβαιώθη εις ημάς υπό των ακουσάντων, ⁴ και ο Θεός συνεπεμαρτύρει με σημεία και τέρατα και με διάφορα θαύματα και με διανομάς του Αγίου Πνεύματος κατά την θέλησιν αυτού. ⁵ Διότι δεν υπέταξεν εις αγγέλους την οικουμένην την μέλλουσαν, περί της οποίας λαλούμεν. ⁶ Εμαρτύρησε δε τις εν τινί μέρει, λέγων· Τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να ενθυμήσαι αυτόν, Η ο υιός του ανθρώπου, ώστε να επισκέπτησαι αυτόν; ⁷ Έκαμες αυτόν ολίγον τι κατώτερον των αγγέλων, με δόξαν και τιμήν εστεφάνωσας αυτόν και κατέστησας αυτόν επί τα έργα των χειρών σου· ⁸ Πάντα υπέταξας υποκάτω των ποδών αυτού. Διότι υποτάξας εις αυτόν τα πάντα, δεν αφήκεν ουδέν ανυπότακτον εις αυτόν. Τώρα όμως δεν βλέπομεν έτι τα πάντα υποτεταγμένα εις αυτόν· ⁹ τον δε ολίγον τι παρά τους αγγέλους ηλαττωμένον Ιησούν βλέπομεν διά το πάθημα του θανάτου με δόξαν και τιμήν εστεφανωμένον, διά να γευθή θάνατον υπέρ παντός ανθρώπου διά της χάριτος του Θεού. ¹⁰ Διότι έπρεπεν εις αυτόν, διά τον οποίον είναι τα πάντα και διά του οποίου έγειναν τα πάντα, φέρων εις την δόξαν πολλούς υιούς, να κάμη τέλειον τον αρχηγόν της σωτηρίας αυτών διά των παθημάτων.

Ευαγγέλιο — Κατά Λουκάν 8:41-56

⁴¹ Και ιδού, ήλθεν άνθρωπος ονομαζόμενος Ιάειρος, όστις ήτο άρχων της συναγωγής και πεσών εις τους πόδας του Ιησού, παρεκάλει αυτόν να εισέλθη εις τον οίκον αυτού, ⁴² διότι είχε θυγατέρα μονογενή ως ετών δώδεκα, και αύτη απέθνησκεν. Ενώ δε επορεύετο, οι όχλοι συνέθλιβον αυτόν. ⁴³ Και γυνή τις έχουσα ρύσιν αίματος δώδεκα έτη, ήτις δαπανήσασα εις ιατρούς όλον τον βίον αυτής δεν ηδυνήθη να θεραπευθή υπ' ουδενός, ⁴⁴ πλησιάσασα όπισθεν ήγγισε το άκρον του ιματίου αυτού, και παρευθύς εστάθη η ρύσις του αίματος αυτής. ⁴⁵ Και είπεν ο Ιησούς· Τις μου ήγγισε; και ενώ ηρνούντο πάντες, είπεν ο Πέτρος και οι μετ' αυτού· Επιστάτα, οι όχλοι σε συμπιέζουσι και σε συνθλίβουσι, και λέγεις· Τις μου ήγγισεν; ⁴⁶ Ο δε Ιησούς είπε· Μου ήγγισέ τις· διότι εγώ ενόησα ότι εξήλθε δύναμις απ' εμού. ⁴⁷ Ιδούσα δε η γυνή ότι δεν εκρύφθη, ήλθε τρέμουσα και προσπεσούσα εις αυτόν, απήγγειλε προς αυτόν ενώπιον παντός του λαού διά ποίαν αιτίαν ήγγισεν αυτόν, και ότι παρευθύς ιατρεύθη. ⁴⁸ Ο δε είπε προς αυτήν· Θάρρει, θύγατερ, η πίστις σου σε έσωσεν· ύπαγε εις ειρήνην. ⁴⁹ Ενώ δε ελάλει έτι, έρχεταί τις παρά του αρχισυναγώγου, λέγων προς αυτόν ότι απέθανεν η θυγάτηρ σου· μη ενόχλει τον Διδάσκαλον. ⁵⁰ Ο δε Ιησούς ακούσας απεκρίθη προς αυτόν, λέγων· Μη φοβού· μόνον πίστευε, και θέλει σωθή. ⁵¹ Και ότε εισήλθεν εις την οικίαν, δεν αφήκεν ουδένα να εισέλθη ειμή τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην και τον πατέρα της κόρης και την μητέρα. ⁵² Έκλαιον δε πάντες και εθρήνουν αυτήν. Ο δε είπε· Μη κλαίετε· δεν απέθανεν, αλλά κοιμάται. ⁵³ Και κατεγέλων αυτόν, εξεύροντες ότι απέθανεν. ⁵⁴ Αλλ' αυτός εκβαλών έξω πάντας και πιάσας την χείρα αυτής, εφώναξε λέγων· Κοράσιον, σηκώθητι. ⁵⁵ Και υπέστρεψε το πνεύμα αυτής, και ανέστη παρευθύς, και προσέταξε να δοθή εις αυτήν να φάγη. ⁵⁶ Και εξεπλάγησαν οι γονείς αυτής. Ο δε παρήγγειλεν εις αυτούς να μη είπωσιν εις μηδένα το γεγονός.

«Ο Υιός του ανθρώπου ήλθε να σώσει το απολωλός» (Ματθ. 18:11). Γι' αυτό και κάνει θαύματα: διώχνει δαίμονες, θεραπεύει αρρώστους και ανασταίνει νεκρούς. Έτσι φανερώνει τη θεϊκή Του δύναμη και μας δείχνει ότι δεν θέλει να υποφέρουμε, αλλά να είμαστε υγιείς και ευτυχισμένοι.

Για τη γυναίκα που έπασχε από αιμορραγία γνωρίζουμε ότι ήταν άρρωστη δώδεκα χρόνια. Η αρρώστια αυτή όχι μόνο την εξάντλησε σωματικά, αλλά την βασάνιζε ακόμη περισσότερο ψυχικά. Σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή θεωρούνταν τελετουργικά ακάθαρτη και δεν επιτρεπόταν να πλησιάσει κανέναν, ούτε καν μέλη της οικογένειάς της, πόσο μάλλον ξένους, για να μη τους μολύνει με την ακαθαρσία της. Με μια σημερινή παρομοίωση, βρισκόταν ουσιαστικά σε δωδεκαετή καραντίνα, αποκομμένη από την κοινωνία.

Ξόδεψε όλη της την περιουσία σε γιατρούς, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Τελικά αποφάσισε να κάνει ένα απελπισμένο βήμα, επικίνδυνο για την ίδια της τη ζωή· οι ζηλωτές Ιουδαίοι θα μπορούσαν να τη λιθοβολήσουν επιτόπου για παράβαση του Νόμου. Μόλις όμως άγγιξε την άκρη του ιματίου του Ιησού, αμέσως κατάλαβε ότι είχε θεραπευθεί.

Ο Ιησούς την κάλεσε να ομολογήσει μπροστά σε όλο το πλήθος τι είχε κάνει. Οι υπόλοιποι μάλλον αγανάκτησαν, αλλά ο Ιησούς την ενθάρρυνε με τα λόγια: «Θυγάτηρ, η πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εις ειρήνην».

Η γυναίκα αυτή είχε παραβεί τον νόμο του Μωυσή, όμως μπροστά της στεκόταν Εκείνος που ήλθε να αντικαταστήσει τον νόμο με τη χάρη: «Ο νόμος διά Μωϋσέως εδόθη, η χάρις και η αλήθεια διά Ιησού Χριστού εγένετο» (Ιω. 1:17). Είναι αλήθεια ότι ο Νόμος προερχόταν από τον Θεό. Δόθηκε όμως στους ανθρώπους ως «παιδαγωγός εις Χριστόν, ίνα εκ πίστεως δικαιωθώμεν. Ελθούσης δε της πίστεως, ουκέτι υπό παιδαγωγόν εσμέν» (Γαλ. 3:24-25).

Ο Ιησούς στη συνέχεια τελεί το θαύμα της ανάστασης της δωδεκάχρονης κόρης του Ιαείρου. Το κάνει παρουσία των γονιών της, αλλά και των μαθητών Του Πέτρου, Ιωάννη και Ιακώβου, διότι λέει η Γραφή: «Επί στόματος δύο μαρτύρων ή τριών σταθήσεται παν ρήμα» (πρβλ. Δευτ. 19:15).

Παρ' όλα αυτά παραγγέλλει σε όλους να μη μιλήσουν γι' αυτό που συνέβη. Γιατί; Για να μας διδάξει την ταπείνωση. Δεν πρέπει να αναζητούμε τη δική μας μάταιη δόξα, αλλά να αποδίδουμε κάθε δόξα στον Θεό.

Και τα δύο αυτά θαύματα συνέβησαν χάρη στην πίστη των ανθρώπων που ζήτησαν τη βοήθεια του Ιησού. Η γυναίκα θεραπεύθηκε χάρη στην πίστη της και ο Ιησούς την επαίνεσε γι' αυτήν: «Θυγάτηρ, η πίστις σου σέσωκέ σε». Στον Ιάειρο είπε: «Μη φοβού· μόνον πίστευε, και σωθήσεται».

Ακριβώς εξαιτίας της απιστίας των κατοίκων της πατρίδας Του, της Ναζαρέτ, ο Ιησούς δεν τέλεσε εκεί πολλά θαύματα. Και το ίδιο λέει σε καθέναν από εμάς: «Μη φοβάσαι, μόνο πίστευε, προσεύχου, και εγώ θα σε σώσω».

Η πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό διώχνει από την καρδιά μας τον φόβο και κάθε ανησυχία. Ας πιστέψουμε λοιπόν! Όπως καθάρισε εκείνη τη γυναίκα από την ακαθαρσία της, έτσι μπορεί να καθαρίσει κι εμάς από τη βρωμιά των αμαρτιών και των παθών μας. Μόνον Εκείνος μπορεί πραγματικά να μας σώσει.

Αυτό το κατάλαβε καλά και ο Ιάειρος, ο οποίος ανήκε σε μια τάξη θρησκευτικών αρχόντων που συχνά ήταν εχθρικοί απέναντι στον Ιησού. Παρ' όλα αυτά γνώριζε ότι κανείς εκτός από τον Ιησού δεν μπορούσε να σώσει την αγαπημένη του κόρη.

Είθε ο Ιησούς Χριστός, ο αληθινός Θεός μας, με τη θεϊκή Του δύναμη να σώσει και να θεραπεύσει τον καθένα μας. Αμήν.